OPLEIDING

“Het Olympisch goud gaat verloren door een achterbeen dat niet op tijd bij de les was, of door een paardenlijf dat heen en weer zwaaide in de wissels. Daarom heeft het nut om stil te staan bij dat paard. Bij zijn lichaam, zijn bewegingen en zijn ziel. Deze drie elementen, in elkaar overgaand en feitelijk niet los van elkaar te zien, zijn als klei in de handen van een boetserende ruiter/africhter. Van dit paar, mens en paard, bepaalt de mens de bestemming en uitkomst. Hij kiest een paard uit om het op te leiden voor het werk tussen de witte hekjes, hij gaat samen met zijn trainer op zoek naar de diepst verborgen talenten van z’n paard. Maar dat paard maakt op grond van die talenten uit of de staat van lichamelijke perfectie haalbaar is. En, als die haalbaar is, hoe lang de mens erover zal doen om daar samen met het paard te komen.”
[uit “Het dressuur paard”, Dirk Willem Rosie, 2005, Fontaine Uitgevers bv, ‘s-Gravenland]