| |
Dominantie
 (2-jarige Contango x Jazz x Ulft x Amor)
Een beter visitekaartje kan Emmy zich niet wensen. “Nee, en het leuke is dat we een elite Jazz-merrie hebben, O. Esther, uit dezelfde lijn (het eerste veulentje dat Emmy kocht bij Van Helvoirt, red.) en dat we daar de driejarige kampioen van Friesland van vorig jaar uit hebben die op dit moment dus vier is. Van die kampioene hebben we nu nog een volle broer, die een heel goed sportpaard lijkt te worden, en verder hebben we er een hele leuke tweejarige Contango-merrie uit en een éénjarige Voice-hengst. Toch zag het er aanvankelijk niet naar uit dat Sisther voor Emmy ooit de rol van ambassadrice zou gaan vervullen. Emmy: “Als tweejarige was ze niet te pakken, is ze het land ‘uitgeschoten’ met een verdovingsgeweer, ze was zò ongenaakbaar. In het voorjaar dat ze drie werd, hebben we zelfs wel eens gezegd dat ze maar in de worst moest. Ze was gevaarlijk, viel aan met voor- en achterbenen en opengesperde mond en was écht de baas in een koppel van 26 merries. Maar we hebben haar toen aan iemand meegegeven die haar in drie weken tijd heeft veranderd in een relaxed paard. Het was geen narigheid, het was gewoon dominantie. Goffe-Nil:”En dat gedrag, dominant en kwalijknemend, zit wel echt in die lijn. Wij herkennen dat bij de veulens die wij daaruit hebben, maar wij gaan er iets anders mee om. Sisther liep in een grote koppel en Huub van Helvoirt is natuurlijk niet iemand die iedere dag de veulentjes gaat poetsen. Als je zulke karakters hebt en ze zijn een keer beledigd, dan kun je ook wat verwachten.” Emmy: “Het is wel een eigenschap die ook een bepaalde hardheid verraadt. Paarden met deze eigenschap beschermen zichzelf als het ware. Op de internationale wedstrijd in Verden twee jaar geleden zag je bijvoorbeeld aan Sisther dat ze zichzelf als het ware in haar box terugtrok. Je kon roepen wat je wou, ze kwam niet naar je toe maar sloot zichzelf eigenlijk van de wereld af. Die paarden kunnen zich heel goed concentreren.” Goffe-Nil: “Die Rousseau die op de Centrale Keuring de beste merrie was heeft precies hetzelfde. De keuring (Gorredijk,red.) was volgens mij op de warmste dag van het jaar. Ze moest zo’n vier keer van de wagen en voordraven, en elke keer als je haar bij de wagen zag staan dacht je ‘nou , als die nou nog een keer moet’, maar ze ging er élke keer weer voor. Als het moet gebeuren dat gáát het ook gebeuren. Deze paarden sparen zichzelf als het ware voor het moment. Daar hoef je niets extra’s voor te doen en dat is een eigenschap die alle paarden uit het lijntje van Sisther hebben.”
(Bron: Nicole Rietman-Reijn in IdS nr.2 2007)
|
|
2007
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
