| |
Binding door Contango
Vervolg artikel IdS:
Zoals zoveel fokkerijen is die van Emmy de Jeu ontstaan vanuit hobby van haar en haar echtgenoot. Emmy: “We hadden al een langere tijd een aantal paarden. Op een gegeven moment vonden we de tijd rijp om te stoppen met werken. Mijn man was 15 jaar ouder en ging richting de 65. We wilden een huis kopen in het noorden en op kleine schaal dressuurpaarden gaan fokken. Daarbij wel gebruik makend van goed uitgangsmateriaal. Mijn man zei altijd ‘een slecht paard eet net zo veel als een goed paard’. We kochten dit huis in 1999, verbouwden het in 2000 en vervolgens werd mijn man ziek en overleed in 2001. Dat trok natuurlijk een nare streep door de rekening. In die tijd had ik ook nog een bloemengroothandel in Amsterdam, waardoor ik voortdurend aan het pendelen was en geen tijd had voor de paarden. “In die periode ontstond de samenwerking met Goffe-Nil. Goffe-Nil:”Onze binding is eigenlijk ontstaan door Contango. Ik reed thuis paarden voor anderen en wilde graag fokken, maar ik wilde persé Contango-bloed hebben. En Emmy had een advertentie in De Paardenkrant geplaatst waar ze boven had gezet ‘Contango-liefhebbers opgelet’. Vervolgens heb ik met mijn vader het betreffende Contango-veulentje gekocht en het klikte zo goed met Emmy dat het contact is gebleven. Emmy verkocht in 2003 haar bedrijf in Amsterdam en vertrok voor een korte periode naar Australië. Gedurende die tijd trok Goffe-Nil, net terug van een half jaar werken bij Ellen Bontje in Duitsland, in het gastenverblijf bij het huis van Emmy om voor de paarden te zorgen en hij is niet meer weggegaan. Emmy: “We zijn allebei ambitieus, willen de zaken zo goed mogelijk aanpakken en daardoor klikt het denk ik heel goed.”
Gevraagd naar de taakverdeling binnen De Jeu Dressage zegt Emmy:”Op Goffe-Nil is het Duitse woord Zuchtleiter helemaal van toepassing. Ik ben het management. Degene die samen met mijn man de boel heeft opgezet. En in de uitvoering laat ik veel aan Goffe-Nil over. Want ik vind dat als iemand ergens beter in is dan ik, hij daarin een kans moet krijgen. In de bloemengroothandel hebben we dat ook altijd zo gedaan. En in de fokkerij is Goffe-Nil gewoon ongelooflijk goed thuis, zowel in de Nederlandse als in de Duitse. Maar we overleggen wel heel erg veel.”
Verder is Goffe-Nil door het feit dat hij dressuurruiter is voor de fokkerij van Emmy van grote toegevoegde waarde. Goffe-Nil:”Het initiatief van het KWPN van ‘fokker zoekt ruiter’ is heel goed. Veel fokkers moeten al op tijd afscheid van hun producten nemen omdat ze niet die gelegenheid hebben om ze op te leiden. Wij hebben die gelegenheid wel en nemen daar dan ook de tijd voor.” Emmy: “Zo brengen wij de fokkerij en de sport op één plek samen en dat is denk ik een sterk punt van ons.”
(2e van 6)
(Bron: Nicole Rietman-Reijn in IdS nr.2 2007)
|
|
2007
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
