| |
Het fenomeen Hotline
Ermelo – Overdag zijn er (tijdens de Deense hengstenkeuring, red.) naast de gebruikelijke keuringsrubrieken spring- en dressuurwedstrijden waarin gekeurde hengsten het opnemen tegen leeftijdsgenoten. Het was één van deze wedstrijden dat ik het beste dressuurpaard ooit aanschouwde. De organisatie wist van tevoren dat dit uitzonderlijk paard in z’n eigen liga thuishoorde en liet hem helemaal alleen lopen, terwijl z’n concurrenten in groepjes van drie verschenen. Zo niet Blue Hors Hotline. Die had de baan voor zich. En terecht. Zoiets was nog nooit vertoond. Hier liep de lichamelijke uitbeelding van wat het FEI-reglement voorschrijft. M’n buurman zei, vrij plastisch, ‘Eigenlijk moet we ’m doodschieten, maar hij bedoelde hetzelfde wat ik ook dacht: er is geen ideaal meer om naar te streven, het is bereikt.
En nou maar hopen dat Andreas Helgstrand en z’n trainer Rudolf Zeilinger er vanaf gaan blijven. Hotline kan alles al. Op z’n achtste verjaardag hoeven Helgstrand en Zeilinger hem alleen maar in z’n oor te fluisteren, dat ‘ie nu wel de wissels om de pas, de pirouettes en de piaffe mag laten zien. Tot die tijd maar één training: niets doen.
Uit de collumn van Dirk Willem Rosie in Het Sportpaard, nr.7 : http://www.hetsportpaard.nl.
|
|
2007
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
